Mavişehir* oldum olası bana savaş dönemini anımsatmıştır.
Sanki çok büyük bir savaş çıkmış, bombalar, hatta atom bombası patlamış, insanlar yok olmuş ya da çekip gitmiş, en son da bu bloklar kalmış gibi.
Her ne kadar deniz manzarası da olsa, evler konforlu da olsa, sakin sessiz yerler de olsa, şu olsa, bu olsa, ne olursa olsun bu histen kurtulamıyorum.
İzmir ve çevresi için çok anlamsız bir yapılanma gibi geliyor bana. Senenin bilmemkaç ayı güneş olan bir yerde, sürekli birbirini görmeyi ve sosyalleşmeyi mutlak sayan bir insan kitlesi için kutu kutu ve üstüste yerleştirilmiş blok evler. Üstelik bunlar ilk örnekleri, gittikçe daha fazla 'ultra modern', pek fiyakalı yapılan apartmanlar ve residence'lar dolu her taraf, ama doğru düzgün bir balkon bile yok Pazar günleri kahvaltı edip yan komşuya günaydın diyecek.
Pazar günü, soğuktan da olsa gerek (malum, İzmir'liler soğuktan korkar, dışarı çıkmazlar) iyice bomboştu; bir tek kuşlar vardı kalan... Tek bir ufak su birikintisine girip çıkan, dönüp dolaşıp aynı noktaya geri dönen, herhalde göç eden sürüyü yakalayamayıp bu kış da burada kalan bir avuç kuş. Eskiden yakınlarda bir kuş cenneti vardı, artık gittikçe artan saçma sapan yapılardan oralarda da ne kuş kaldı ne cennet, 'Mavişehir kuş cenneti' dedik bir ara kendi kendimize, ama daha ziyade 'Mavişehir kuş cinneti' oldu sanki...
*: Bilmeyenler için, Mavişehir: İzmir - Karşıyaka taraflarında bir yerleşim bölgesi...
