Miyop Miyop Bakma Bana...

Yıllardır uzağı göremiyorum.

Ortaokul yıllarında başladı, önce tahtayı seçemiyorum diye biraz gözümü kısıyordum, sonra bu böyle olmayacak, bir doktora gidelim dedik, ufak tefek miniminicik içi dolu turşucuk bir miyopunuz var, dilerseniz şöyle bir gözlük takdim edelim dediler. Dünyam değişti; birdenbire bütün yazı ve tabelaları okuyabilir oldum, hatta okuyabildiğimi gösterip doktordan eve kadar ne kadar tabela varsa hepsini sırasıyla okudum.

İlk başlarda kendimi çok entel dantel hissetmeme sebep olan gözlük, bir süre sonra yağmurda damla damla ıslanması, saçlara takılması, güneş olduğu zaman güneş gözlüğü takamama gibi birtakım başka sıkıntıları ortaya dökünce 'ben lens takacağım' dedim, 'bana bak, dikkatli takacaksan tamam yoksa vermicem' diyen doktora ellerimi hep yıkayacağımı, süper temiz bakacağımı, gözlerimi çok acaip koruyacağımı ilettim ve lenslerime geçtim...

Geçtim geçmesine de o gün bu gündür hala derdi bitmez bu işin... Bu meseleden bir iki sene sonra gözümde lenslerim, karanlıkta parlayan fosforlu yıldızlardan aldım, bir sabah tabureye çıkıp akşama kadar özenle onları tavana yapıştırdım, yapay gökyüzümü yaptım; itinayla belli bir süre ışığı açık bıraktım, sonra gece lensleri çıkarıp büyük bir heyecanla yatağıma yatınca tavana bir baktım: Bulanık birtakım ışıksal şeyler... Çok zeki olduğum için çıplak gözle kendilerini göremeyeceğim gerçeği aklımdan gidivermiş...

Bir de dalgınlık var, gözlüğü ya da lensleri çıkarıp aceleyle kalktığın bir zamanda gözler görmediği için nerede olduklarını bulamamak, el yordamıyla oraya buraya tutuna tutuna onları aramak... O lensin gözünde kıvrılıp bir tarafına girmesi, seksen tane manevraya rağmen bir türlü çıkmaması... Toz kaçtı yağmur geldi gözler yoruldu ne ararsan sıkıntı yaratması... Gözlük desen o da yamulur, kırılır, bir ton hikaye... Çizdirelim desen gözleri cesaret edemiyorum, milyonda bir risk bile çok geliyor, çok da büyük sorun değil, bu kadar sene bozuktu, bir bu kadar daha bozuk olsa ne yazar diyip geçiştiriyorum...

Sonra yolda gözüme bir şey kaçıyor, tanıdık birinin yanından geçip burnunun dibine girsem bile görmüyorum, ondan sonra da 'görmezden geldi bak' oluyor! Miyopum ben kardeşiiiiim diyemiyorum ki...